Familierechtbanken en oudervervreemding

Er is maar één manier om familierechtbanken te hervormen en dat is door de overheid om van hen te verwachten dat ze geinformeerd zijn over trauma's.

Hoogconflict scheidingen zijn meer dan één ouder die een kind hersenspoelt om de beoogde ouder te verwerpen. Hoog conflict scheidingen is een verzameling van dodelijk trauma's. Het is de synergie van de belangrijkste bronnen van trauma in dit en de ons omliggende landen; ouderlijke geesteszieke, huiselijk geweld en psychologisch / emotioneel misbruik van kinderen.

1. Geestesziekten van ouders - één ouder maakt misbruik en verwaarloost zijn of haar familie vanwege hun narcistische en / of borderline persoonlijkheidsstoornissen.

2. Huiselijk geweld - de verstandelijk gehandicapte ouder gebruikt dwangbeheersing om de beoogde ouder bang te maken dat hij zijn of haar misbruikgedrag niet blootlegt.

3. Kinderpsychologisch / emotioneel misbruik en verwaarlozing wordt ook psychologische mishandeling genoemd. Dit samen met het leven met een ouder met een verstandelijke beperking, getuige zijn van huiselijk geweld, hoogconflictscheidingen (dat gaat al jaren door) en het verliezen van een ouder door vervreemding, komt neer op een ACE-score van 6+ uit de top 10 van negatieve jeugd ervaringen.

Bovendien is de enige kans voor onze kinderen om te herstellen van een trauma, te danken aan de liefdevolle veiligheid van de beoogde ouder, die op grote afstand, zo niet al uit het leven van het kind is gewist door de onjuiste beslissingen en oordelen van die 'professionals' in hoge -conflict scheidingen.

DE BODEMLIJN IS DAT HET OVERTUIGENDE TRAUMA VERLENGD IS EN WORDT GECENTALISEERD DOOR DE HIGH CONFLICT DIVORCES EN DROOM WORDT VOOR ONZE KINDEREN.
Kinderen van conflictharmonieuze scheidingen ontwikkelen psychische en lichamelijke gezondheidsproblemen waaronder, maar zijn niet beperkt tot:

depressie, angst, relationele problemen, met inbegrip van het overdragen van het trauma aan de volgende generatie (traumarepulaties), zelfdestructief gedrag zoals drugs- en alcoholmisbruik, en lopen een 5000% verhoogd risico op zelfmoord en educatieve en professionele problemen. Ze lopen ook een hoog risico op het ontwikkelen van kanker, hart- en longaandoeningen en sterven 20 jaar eerder dan zonder familierechttrauma.

Anual Board meeting PASG

Vanavond hield Parental Alienation Study Group zijn jaarlijkse board meeting.

Altijd fijn om met professionals samen te werken: Bill Bernet, Judith Pilla, Michael Bone, Wilfrid von Boch, Amy Baker, Lena Hellblom Sjogren, Abe Worenklein en Demos Lorandos.

Enkel samen maken we het verschil

De verschillen bij oudervervreemding

Recent las ik een artikel op de website van Karen Woodall waarover ze het heeft over de verschillende vormen van oudervervreemding/ouderverstoting.

Ik vertaal een stukje uit haar artikel (originele versie onderaan):


"Het idee dat kinderen alleen maar vervreemd raken door de acties van een narcistische ouder die tegen de ander handelt, wordt niet bevestigd in de bewijzen uit onze praktijk met kinderen en gezinnen die het afgelopen decennium kinderen vervreemdden. Het wordt ook niet bevestigd door het internationale materiaal, dat uitgebreid is en waar wordt bijgedragen door veel mensen die onvermoeibaar hebben gewerkt op dit gebied. Wat het bewijs in feite aantoont, is dat sommige gevallen waarin een kind een ouder afwijst, worden veroorzaakt door een narcistische ouder die handelt om het kind te binden in hun waanstoestand (volgens het Childress-model), terwijl andere worden veroorzaakt door te variëren factoren in het landschap na de scheiding rond het gezin."

"Wat ik duidelijk moet maken is dat vervreemding bij een kind vervreemding is, ongeacht hoe het wordt veroorzaakt. Het ziet er hetzelfde uit, het heeft dezelfde impact op het gezin en op het kind en het veroorzaakt verwoestende pijn en leed voor de afgewezen ouder en het grotere gezin. Het heeft ook precies dezelfde impact op het welzijn van het kind op langere termijn, ongeacht de oorzaak."

"Deze groep families is echter slechts een kleine groep met een over het algemeen veel grotere groep waar kinderen vervreemd zijn. De grotere groep bevat veel variabelen in termen van de redenen waarom kinderen zich verzetten of weigeren een relatie met een ouder. Een daarvan is de locatie, de geografische ruimte tussen ouders die het kind moet afleggen om in relatie te staan met elke ouder. De andere is de situatie waarin het kind leeft, de dynamiek van de verschuiving van samen naar apart en hoe goed de ouders dat hebben gemanaged."

Met deze stelling ben ik het persoonlijk, als ervaringsdeskundige niet eens. Nadat ik de afgelopen 3,5j meer dan 250 ouders persoonlijk heb gesproken, heb ik gemerkt dat er steeds sprake is van: pathogeen ouderschap (combinatie van borderline en/of narcisme). In sommige gevallen is het zeer duidelijk en aanwijsbaar waar het jeugdtrauma bij de ex-partner zijn/haar oorzaak heeft gevonden en hoe dit onverwerkt jeugdtrauma aan de basis ligt van de oudervervreemding die op dat moment aan de orde is.

In een aantal andere gevallen is dit niet geheel duidelijk, maar kan de vervreemde ouder, zich herkennen in de karaktertrekken van de ex-partner die net het gevolg hiervan zijn.
Deze karaktertrekken zijn onder andere:

• In eerste opzicht charmant, veel zelfvertrouwen en eigenwaarde,
• Snel in de verdediging,
• Zelfkennis gaat vaak verloren onder grootheidswaanzin,
• Egocentrisch gedrag vertonen,
• Gebrek aan empathie,
• Jaloezie,
• Manipuleren om nieuwe relaties aan te gaan (personen voor zich te winnen),

Uiteraard kan een kind moeilijkheden ondervinden bij het telkens over en weer gaan van de ene ouder naar de andere ouder, natuurlijk vraagt dit telkens een aanpassing en natuurlijk gaat een kind hierop anders reageren. MAAR het is toch net hoe je als ouder hiermee omgaat wat het verschil maakt.

Indien je voor jezelf als ouder, duidelijk het verschil kan onderscheiden tussen: "ex partnerschap en blijvend ouderschap", dan is er geen probleem.

Location, Situation and Transition : The Variables In Parental Alienation

The idea that children only become alienated through the actions of a narcissistic parent acting against the other is not borne out in the evidence from our practice with alienation children and families over the past decade. It is not borne out either by the international evidence, which is extensive and contributed to by many...

Waarom het erkennen van ouderverstoting van levensbelang is

Waarom het erkennen van ouderverstoting van levensbelang is - Mary Sjabbens

Mijn betrokkenheid bij kinderen in een beschadigende situatie is groot. Altijd geweest. Ik hou niet van onrecht en niet van machtsmisbruik. Kindermishandeling heeft beide in zich. De praktijk, maar uiteraard ook mijn opleidingen, hebben me laten zien dat kindermishandeling zich gemakkelijk herhaalt in een volgende generatie. Dit stoppen vind ik van groot belang.