Tuesday, June 19, 2018

Ouderverstoting: hoe onze kinderen reageren.

Wanneer een kind van één ouder wordt gehouden en dit om onwettige redenen wordt gedaan en deze redenen op het kind worden overgebracht (wat ze vrijwel altijd zijn), begint de relatie tussen dat kind en die nu afwezige ouder te verslechteren.

Wanneer één ouder fysiek minder aanwezig is in de alledaagse realiteit van een kind, is de mening van dat kind over die ouder gevoeliger voor vervorming. Wanneer kinderen regelmatig contact onderhouden met elke ouder, is het deze concrete face-to-face interactie die de ware kijk van het kind op die ouder handhaaft en ondersteunt, zoals die zich ontwikkelde via de interacties van dat kind met die ouder, zoals gevoed door de zintuigen van het kind en vastgelegd in het geheugen. Dit geldt niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen.

Als ik bijvoorbeeld een vriend heb met wie ik een goede en voortdurende relatie heb gehad en mij negatieve en alarmerende dingen over deze vriend is verteld, is het voornamelijk het voortdurende contact met deze vriend waardoor ik meer objectiviteit kan handhaven betreffende de verschillende negatieve dingen die mij verteld worden. Ik zal beter in staat zijn om deze beschuldigingen voor mezelf te beoordelen om te beslissen of ze correct zijn. Als echter die vriend, plotseling, weggaat en ik contact verlies en mij dezelfde negatieve en alarmerende dingen worden verteld, afwezig contact met die vriend, ben ik meer geneigd om na verloop van tijd deze aantijgingen meer gewicht te geven.

Ik spreek natuurlijk in de meest algemene bewoordingen. De nabijheid van de vriendschap en de kwaliteit en kwantiteit van de samen doorgebrachte tijd zullen de neiging hebben om te verzachten en het minder geloofwaardig te maken als deze negatieve dingen worden verteld. Bijvoorbeeld, een gevechtsoldaat die in een voorpost diende met een medesoldaat soldaat met die ze vertrouwen voor hun leven, dit soort situaties zou minder kwetsbaar zijn voor dergelijke vervorming. Maar bedenk, zelfs als de mede-gevechtssoldaten die voor hun leven op elkaar vertrouwden, door een vertrouwde autoriteit werd verteld dat de soldaat met wie ze in de buurt waren, in werkelijkheid een pedofiel was, zouden zelfs de hechte banden die in de strijd werden gevormd, kwetsbaar kunnen zijn.

Laten we nu onze aandacht richten op het kind dat een hechte en liefdevolle relatie heeft gehad met een ouder die ze niet langer zien. En laten we verder aannemen dat het kind te horen krijgt dat de reden dat de ouder weg is, is dat ze eenvoudigweg niet bij het kind willen zijn, dergelijke informatie zou op zichzelf best pijnlijk en schadelijk zijn.

Laten we nu aannemen dat ditzelfde kind te horen krijgt dat de afwezige ouder die er opeens niet meer naar leek te willen zien, eigenlijk een gevaarlijke en gewelddadige persoon was en dat het kind voor gek werd gehouden door anders te denken, en dat diezelfde ouder eigenlijk een sluwe en bedrieglijke manipulator was. Afwezigheid van contact met die ouder, zelfs het meest geliefde kind van deze ouder zal zich afvragen en vermoedens koesteren.

Het fenomeen van "bevestigende bias" komt hier in het spel.

In de eerste plaats door de manier waarop we neurologisch getelegrafeerd zijn, wanneer we storende dingen horen over iemand die we misschien zelfs goed kennen, leidt het verschijnsel van bevestigende vooringenomenheid ertoe dat we deze storende dingen zwaarder wegen als het gedrag van die persoon op wat voor manier dan ook onderschrijft wat we ben verteld.

Stel dat u te horen krijgt dat een naaste medewerker in het geheim een ​​ernstige psychiatrische aandoening had waardoor hij gewelddadig werd. Laten we verder aannemen dat hoewel we nog nooit enig bewijs van dergelijk gedrag van de medewerker in de loop van vele jaren hebben gezien, deze medewerker leert dat hij blindelings door een vertrouwde zakenpartner is beroofd en dat hij hierop kan hij misschien wel dakloos worden. Terwijl de medewerker zijn begrijpelijke woede over de bedrieglijke zakenpartner beschrijft en uitdrukt, vragen we ons af of de psychiatrische stoornis echt is wat er aan de hand is. Misschien was er nooit een zakenpartner. Misschien is dit allemaal waanideeën. Het feit is dat voordat we werden blootgesteld aan deze informatie over de vermeende psychiatrische geschiedenis van de medewerker, we nooit over deze mogelijkheden zouden hebben nagedacht.

Het punt is dat, zodra we worden blootgesteld aan deze alternatieve interpretaties, we het heel moeilijk vinden om ze te negeren. We kunnen ze misschien niet veel opbrengen, maar ze zullen wat ruimte innemen in onze gedachten. Dit geldt vooral als we onze kwetsbaarheid niet begrijpen. We zijn gewoon zo gebouwd.

Hoewel wij mensen niet graag op deze manier aan onszelf denken, hebben we de neiging om kuddedieren te zijn. We hebben de neiging om erg beïnvloed te worden door onze omgeving en dit geldt vooral voor kinderen.

Daarom zullen, onder het gewicht van de eerste twee criteria:

  • blokkering van toegang en visitatie en 
  • onjuiste beschuldigingen van misbruik, die het gebrek aan toegang rechtvaardigen, vrijwel elke ouder-kindrelatie de neiging hebben om te verslechteren. 
Het niveau van verslechtering zal gerelateerd zijn aan het temperament van het kind, de ontwikkelingsstoornis van het kind, de diepte en nabijheid van de nu afwezige (gerichte) ouderrelatie en zijn geschiedenis, evenals de duur van de afwezigheid en de mate van belastering waaraan het kind is blootgesteld.

Het goede nieuws in dit alles is dat ons vermogen om 'bevooroordeeld' te worden naar de waarheid ook blijft en mogelijk kan worden opgewekt. Dientengevolge kunnen zelfs ernstig vervreemde kinderen, wanneer ze in de loop van de tijd blootgesteld worden aan de beoogde ouder voor wie ze ooit angst en haat hebben geuit, herstellen en hun ware zelf terugvorderen. Toegegeven, er is een geval waar dit niet gebeurt, maar hoe meer men begrijpt hoe neurologisch kwetsbaar we inherent zijn voor de trucs van vervreemding, hoe meer we ze kunnen beheren.



Monday, June 4, 2018

"Weggegomd is niet verdwenen"

Uit het boek van Hilde Jacobs: “Weggegomd is niet verdwenen

Trots dat mijn quote werd vermeld in het boek. Bedankt Hilde.



Thursday, May 31, 2018

Tip: vergelijk school weigering met oudervervreemding

Deze tip is om schoolweigering en oudervervremding te vergelijken ... of dat een gerechtvaardigde weigering is of niet.
Je zult merken dat de twee soorten weigeringen opmerkelijk nauw met elkaar overeenkomen. Maar de manier waarop hulpverleningsorganisaties deze twee behandelen, kan nauwelijks anders zijn.

Neem een ​​probleem, in het algemeen of met een bepaald geval, en vergelijk de weigering van de ouder met wat normaal zou zijn met schoolweigering. Je vervangt de afgewezen ouder door de afgewezen school of leraar.

Een voorbeeld: bij Ouderlijke vervreemding - dat is een ongerechtvaardigde afwijzing van een ouder - zal de favoriete ouder waarschijnlijk maanden of jaren niet communiceren met de andere ouder en hun familie en vrienden, terwijl hun kind die ouder afkeurt. Op de een of andere manier wordt het permanent knippen van alle communicatie op die manier door niemand, noch door de rechtbanken betwist. Maar wanneer een kind weigert naar school te gaan, een ouder die binnen een paar dagen geen contact heeft gehad en met de school en hulporganisaties heeft samengewerkt om dingen te beoordelen en een proactief en veilig ondersteunde plan voor het kind om naar school terug te keren, zou ernstig tekortschieten in hun verantwoordelijkheid voor het welzijn van het kind.

Dit is zelfs van toepassing als de leraar of de leerlingen deel zouden kunnen uitmaken van de oorzaak van de terughoudendheid van een kind. Gewone hulporganisaties werken samen met het kind en het gezin om te beoordelen en te plannen. Niets zoals dat komt zelfs bij iemand voor als een kind een ouder weigert. Waarom niet?!

Probeer dit soort vergelijkingen uit voor elk aspect bij elk geval van weigering van de ouders. Schoolweigering is zo bekend bij het helpen van professionals dat ze meteen begrijpen wat ze zouden kunnen denken en doen.

Heb je vragen: ouderverstoting@jato.be

Wednesday, May 30, 2018

6 belangrijke factoren ivm CEN - Child Emotional Neglect

6 Important Facts About Childhood Emotional Neglect (CEN)

Few of life's challenges are more poorly understood than Childhood Emotional Neglect (CEN). Yet CEN has so much influence in today's world that it's difficult to convey its true depth and reach. Childhood Emotional Neglect happens when your parents fail to respond enough to your emotional needs as they raise you.

Tuesday, May 22, 2018

N-VA wil grootouders meer kansen bieden in omgangsregeling met kinderen

Bron: N-VA

Zonet is in de Kamercommissie Justitie een wetsvoorstel van Goedele Uyttersprot unaniem goedgekeurd dat het omgangsrecht van grootouders nog meer wil verankeren in het Burgerlijk Wetboek. De familierechtbank zal het omgangsrecht enkel nog kunnen weigeren als de toekenning ingaat tegen het belang van het kleinkind.


“Grootouders kunnen erg belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het kleinkind. Bovendien zijn zij vaak een stabiele factor in het leven van het kind als dat door een scheiding of overlijden overhoop gehaald wordt”, stelt Uyttersprot. Grootouders hebben een principieel omgangsrecht met hun kleinkinderen en kunnen hiervan de uitvoering vragen bij de familierechtbank. Toch is het dan nog niet altijd zeker dat zij dat omgangsrecht ook effectief krijgen.


“Uiteraard staat het belang van het kind voorop. Er zijn situaties waarin dat belang in het gedrang kan komen door een omgangsrecht toe te kennen. Maar in de andere gevallen zou men de band tussen kleinkind en grootouders moeten kunnen behouden”, zegt Uyttersprot. Het wetsvoorstel wil sneller ingrijpen - om escalatie van het conflict te vermijden - door op de inleidingszitting door te verwijzen naar bemiddeling. Het is noodzakelijk dit in een wet vast te leggen om rechtszekerheid te waarborgen en de regionale verschillen in rechtspraak weg te werken

Binnenkort lees je hier wat er in deze wettekst staat.


Tuesday, May 15, 2018

Goedele Uyttersprot (N-VA): vraag aan minister van Justitie: Koen Geens

03.01 Goedele Uyttersprot (N-VA): Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, op 24 april 2018 wordt wereldwijd aandacht gevraagd voor de problematiek van oudervervreemding en - verstoting. Verschillende ouders die in deze situatie zitten, schreven u naar aanleiding van die dag een open brief. Door de niet-naleving van het omgangsrecht en de bewuste of onbewuste manipulatie, verliezen duizenden kinderen na een scheiding het contact met een van de ouders. Soms is het terecht dat een kind een van de ouders niet meer wil zien, bijvoorbeeld na familiaal geweld. Maar vaak willen kinderen een ouder niet meer zien en dat zonder gegronde redenen. Het recht van kinderen om contact te onderhouden met beide ouders wordt hiermee onderuit gehaald.

Lees hier het ganse document: