Monday, July 17, 2017

50.000 bezoekers

17/7/2017: vandaag hebben we de kaap van de 50.000 bezoekers overschreden en dit in minder dan 2 jaar. Dank jullie wel allemaal voor jullie bezoeken. Hopelijk hebben jullie er iets aan.

Begin september organiseer ik nog eens een bijeenkomst rond het thema ouderverstoting, met deze keer een ouder als gast die het zelf heeft meegemaakt om als kind geen contact meer te hebben met haar papa. Hou de blog goed in het oog, meer informatie volgt binnenkort.

Meer informatie: ouderverstoting@jato.be

Thursday, July 13, 2017

Waar lopen wij allemaal tegenaan


Een heel mooi plaatje hoe het er in Nederland aan toe gaat, In Belgie zijn de benamingen anders, maar de situatie is net dezelfde. 

Wednesday, July 12, 2017

Oprichting EAPAP - Juli 2017

Op 11 Juli 2017 werd de EAPAP gestart. EAPAP staat voor European Association Parental Alienation Practioners, een organisatie die de Europese practitioners die zich bezig houden met Parental Alienation verzameld, een initiatief van Karen Woodall.

We wensen hen alvast alle succes toe, meer informatie is te vinden op: https://www.eapap.eu/

Tuesday, July 11, 2017

Ryan Thomas - Enkele nuttige tips ivm social media

4 Social Media Tips for Alienated Parents - Ryan Thomas Speaks

Tweet This: 4 social media tips for alienated parents Click To Tweet Social media is such a presence in our lives today, and many of your alienated children have social media profiles. While this provides and opportunity for you to look in on your child, or see what they're up to, it also gives them more opportunity to shut you out and make you feel rejected.

Saturday, July 8, 2017

RTV Oost: Hoe falende instanties gescheiden vaders tot wanhoop drijven

  • Deel 1:


Die mensen die geen kennis en geen inzicht hebben in de problematiek en dynamiek van ouderverstoting zeggen nu: "ah, maar die vaders hebben dat zelf gezocht". 
Ouderverstoting ontstaat namelijk wanneer kinderen kiezen voor 1 ouder en daarbij de andere ouder verstoten, ZONDER GELDIGE reden.  
Er kan pas sprake zijn van een geldige reden als er sprake is van een bewezen strafbaar feit. LET OP: in de ogen van de geliefde ouder zijn er wel 100 redenen waarom kinderen niet meer naar de andere ouder gaan.

HAMVRAAG: als een kind morgen niet meer naar school wil, mag het dan ook zomaar thuisblijven!?


  • Deel 2:

Deze reeks noemt nu wel "Dwaze vaders", maar had net zo goed "Dwaze moeders" kunnen noemen. Hoewel sommigen van oordeel zijn dat vaders meer onderhevig zijn aan ouderverstoting, geloof ik persoonlijk dat het aandeel meer 50/50 bedraagt. Dit laatste voornamelijk omwille van het pathogeen ouderschap wat veroorzaakt wordt door een jeugdtrauma (Dr. Childress).
  • Deel 3:

Ouderverstoting is contra-intuitief en spijtig genoeg zien heel wat "professionals" dit nog steeds niet.

Wednesday, July 5, 2017

Het blinde oog van Justitie

Er was een tijd waarin eerlijkheid iets betekende. Het respecteren voor elkaar was gemeenschappelijk. Zelfs familie eenheid was belangrijk en wetten werden gecreëerd om ervoor te zorgen dat de rechten van alle burgers werden gehandhaafd. Dit zijn de dagen van het verleden en ik vrees dat we ze ooit weer zullen zien. Het wordt nu vervangen door een wereld waarin we een gevoel van zelfrechtelijk gevoel voelen en alles kunnen doen aan wie we willen en wanneer we dat willen. Wat een verdrietige dag voor de gehele mensheid als we zo laag zinken dat we de gevoelens, de emoties en de rechten van degenen om ons heen negeren. 


Zelfs onze eigen regeringen hebben ervoor gekozen om te negeren wat er met zijn eigen burgers gebeurt. Veel politici, familierechters en gemeenschapsleiders hebben het bewuste besluit genomen om zichzelf te verzekeren en niet te zien wat er in hun eigen samenlevingen gebeurt. Neem het voorbeeld van wanneer een ex-echtgenoot een kind van de andere ouder vervreemt. Zij zullen ongeoorloofd worden met de rechterlijke uitspraken die de ouderlijke tijd verlenen, zij zullen het kind tegen een normaal liefdevolle en zorgzame moeder of vader draaien en zij zullen daden plegen in de poging om hun onrechtmatige acties voort te zetten. Al met al zien ze de schade die ze toebrengen, op slechts één persoon niet. Het snijdt ook diep in het kind. De vervreemdende ouder is in staat om weg te komen met hoe ze zijn, vele malen geholpen in hun verschrikkelijke en wraakgevende daden. Ze maken gebruik van de hulp van familie en vrienden en zelfs van familie rechtbanken om hun pad van emotionele vernietiging voort te zetten. Al wat belangrijk is, is het bereiken van hun doel. In tussentijd worden de slachtoffers langs de weg gelaten. Moeders, vaders en grootouders - niemand is veilig voor dit bloedbad dat door hen wordt geplaatst. In plaats daarvan stapelen ze ze bovenop elkaar, net als onheilspellende voorwerpen die nooit leefden of ademen of ooit emoties hebben gehad. Ze zijn gewoon wegwerpstukken en weggegooid zoals het afval van gisteren. Dit is wat onze maatschappij is geworden. 

Terwijl het gezegd moet worden, zijn de meeste mensen goed, er zijn er veel die onder ons lopen die het gevoel hebben dat ze het belangrijkst zijn en niemand anders is van belang, dan zichzelf. Niets zal ooit hun gedachten veranderen. Het heeft geen zin. Ze weten maar één ding en dat is 'neem wat je wilt en maak je geen zorgen over wie je in het proces hebt gekwetst'. 

Hoe zit het met onze wetgevers? Immers, zij zijn die geholpen hebben om deze epidemie van ouderlijke vervreemding te creëren. Waar hele gezinnen worden vernietigd en vaak nooit weer helemaal gezond gemaakt worden. Het was en ligt nog steeds binnen hun bevoegdheden om te veranderen wat er gebeurt. Al wat ze moeten doen is ambachtelijke eerlijke en gelijke familiale wetten die een kind toelaten om beide ouders te kennen en te houden, afdwingbaar maken. Sommigen proberen, anderen kijken weg en de rest leunt achterover bij de situatie die ontploft tegen alarmerende tarieven uit, omdat ze ervan overtuigd zijn de stemmen van de weinigen te kunnen verliezen. Tenzij ouderlijke vervreemding direct hun eigen persoonlijke leven beïnvloedt, is het twijfelachtig dat er veel van onze naar behoren gekozen ambtenaren verwacht kan worden die uitkijken naar onze belangen en die van onze kinderen. Dan hebben we familierechterlijke rechters die verondersteld zijn dat ze handelen op een manier zijn die onze kinderen beschermt. Er moet gezegd worden dat er veel goede zijn op de bank, maar er zijn ook veel die onder de dekking van de duisternis heersen. Zij zijn degene die ervoor kiezen om feitelijk bewijs te negeren, schade in hun rechtszaal toe te staan ​​en vaak hun eigen persoonlijke vooroordelen op hun eigen besluitvorming toe te passen. Op het einde zijn degenen die kunnen helpen gezinnen gezond en familiebanden in leven te houden, eigenlijk degenen die helpen in het onnodige en zinloze lijden dat overal om ons heen gaat. Zij zijn degenen die kunnen stoppen met wat er gebeurt als ze stoppen met het tonen van een blind oog naar rechtvaardigheid.



Over een onvermogende houding gesproken...